«روزها فکر من این است و همه شب سخنم»
که بر این مردم بیچاره کلک‏ها بزنم
بهر یک پارچه بازار به آتش بکشم
از پى ساعت خوبى، مچ دستى شکنم
تا که محفوظ شود پول و مقامم دایم
پوست از کلّه‏ى هر شخص مخالف بکنم
عنکبوتى شوم از بهرِ شکار ثروت
هر کجا خواست دلم، تار فراوان بتنم
به پسر جان دو – سه تا پست کلیدى بخشم
ده مدیریت خوب هم به داداش جان زنم
با هلى‏کوپتر شخصى بروم بر سر کار
نشود خسته در این بنز دگر جان و تنم
هر چه را خواست دلم وارد و صادر بکنم
تا مرفّه بشود مردم خوب وطنم!
دایماً با جت دربست و به خرج ملّت
به سوئیس و به کارائیب و ژاپن سر بزنم
کفشم از رُم برسد، پالتو شیک از پاریس
آید از لندن شلوار و کت و پیرهنم
همه‏ى اهل جهان عبد و عبیدم بشوند
تا که گویم به همه سرور و سالار منم
این وسط «آرش»! اگر خواست فضولى بکند
قلم و دفتر او نیز به آتش فکنم