یادش بخیر نازنین
تو هم بودی که آب می‌دادی
به این باغ و باغچه.
اکنون اگر میوه‌ای هست
اگر از درختان سرسبزمان
سیب‌های شیرین آویزان
تو هم بودی که آب می‌دادی
به این باغ و باغچه.
سال‌ها آمدند و هم رفتند
بی‌تو… امّا
باغ را آب باید
آشیانه را جارو
زندگی بی‌مهربانی
بی‌عطوفت
هیچ است
چشم‌های مهربانت
همیشه زنده
پرچم سیب‌های گلرنگت برپا.
در دلم جاودانه‌ای
گول اوغلان.