تو را من دوست مى‏دارم،
چهل خروار ارادات دارم و پنجاه تُن اخلاص،
عبیدم، چاکرم، عبدم، مریدم، نوکرم، اى دوست!
نمک پرورده‏ام من، خانه زادم، خاکِ پا،
آن هم به وجهى خاص!
تو نور چشم من،
هم طاقتِ زانوى من هستى،
سراپا معرفت، لوطى گرى، درویشى و مردى.
تو، خوش تیپى،
رشیدى و چهار شانه،
تمام قول و فعلت، مرد مردانه،
رفیق حجره و گرمابه و غیره،
گل خوشبوىِ من هستى!
تو، ماشینِ قشنگت را امانت مى‏دهى
هر دم که مى‏خواهم.
به هر جا مشکلى دارم، تو هستى یار و همراهم،
به هر جایى خرم لنگید، مى‏آیم سراغِ تو،
تمامِ هفت روز و هفت شب از هفته را
سر مى‏کنم زیرِ چراغِ تو،
تمامِ صبح‏ها، صبحانه را در خدمتت هستم،
و در ناهار و وقتِ شام.
تو، شیرِ مرغ و جانِ آدمیزاد از براىِ من
همیشه کرده‏اى حاضر،
و من بسیار ممنونم از ابن بابت،
و یک مقدار هم، شاکر!
و تا وقتى که اوضاعِ من و تو این چنین باشد،
تو را من دوست مى‏دارم،
و خواهم داشت.
مگر نشنیده‏اى این را که مى‏گویند:
«تا پول دارى، رفیقتم،
عاشقِ پول کیفتم»؟!