نقدپذیری یکی دیگرازاداب معاشرت است.
صلاح واصلاح فرد وجامعه ،درسایه شناختن عیوب ،و تلاش برای زدودن عیوب است.و زمینه ساز این عیب زدایی هم (تذکر) ازسویی و(تنبه)و(اقدام) ازسوی دیگراست.
خصلت پندپذیری و قبول نصیحت و موعظه و توجه به تذکرات دیگران ،در زنگی اجتمایی از اداب نیک و موجب رشد و پیشرفت همه جانبه است.
وقتی درکسی یاجایی،یارفتاروبرخوردی اشکال وجودداشته باشد،صاحبان عقل و خرد،از هر تذکراصلاحی استقبال می کنند ، تا ان را برطرف سازند.اماجاهلان و خودخواهان دوست دارند که در همان موارد نیز،مدح و تملق و ثنا بشنوند و بر عیوب و زشتیها سرپوش بگذارند.
عجب وخودپسندی و خودبرتربینی ،پیامد همین گونه مدحها و تعریفهاست که ازعیوب ،غافل می سازد.

🌸علی علیه السلام فرمود;(اجهل الناس المغتر بقل مادح متملق یحسن له القبیح ویبغض الیه النصیح)نادان ترین مردم کسی است که فریب و ستایشگرچاپلوس را بخورد،ثناگویی که زشت را در نظر او زیبا جلوه می دهد و خوبی را در نظر او منفور می سازد.

نقدکننده و پنددهنده نیز باید،اهل عمل باشد. وهمچنین ،درنقد و تذکرصمیمی تر ،و خودمانی تر باشد ،و موجب ابروریزی نباشد توام با کینه و کدورت نباشد ،درخلوت باشدمؤثرتر است.

🌾علی علیه السلام :(نصحک بین الملا۶ تقریع) نصیحت وپنددادن تودرمیان مردم و حضوردیگران ،کوبیدن و خوردکردن است.
بایدنقدازروی خیرخواهی وبه قصداصلاح و کمک به اشخاص مورد نقدباشد نه به قصد خراب کردن وجهه و موقعیت و کوبیدن و تخریب شخص.
گاهی نقدها و تذکرها به دلهای دارای کبرمی رسد،با عدم پذیرش مواجه می گردد و انسان را محروم می سازد.

🌸 به تعبیرامیرالمومنین: (بینکم وبین الموعظه حجاب من الغره)میان شما و پند،حجاب و پرده ای از غرورافکنده شده است.
📚 آینه چون عیب تو بنمود راست. خودشکن ،اینه شکستن خطاست.