آی تبریزین همیشه غایب برقی؟! حمید آرش آزاد
اوزوم گولر منیم، ای برق! چوخلو اوللام شاد
«اگر زکوی تو بویی به من رساند باد»
گیریب بیر آن ائوه، گورسم کی یخچال ایشله ییری
«به مژده جان و جهان را به باد خواهم داد»
اوزون گورونمه دین، آنجاق گلیر مرتب «قبض»
«نه یاد می کنی از ما، نه می روی از یاد»
اوگون کی، پیی سوزو، شمعی آتیب، سنی توتدوم
«دگر جهان در شادی به روی من نگشاد»
ائده نده سن نَوَسان، پارتلاییر چیراق، یخچال
«هوای زلف توام عمر می دهد بر باد»
بیزیم محله یه گلمه، سنه نظر دگه جک
«غباری از من خاکی به دامنت مرساد»!
نه نفت وار، نه ده گاز، ال اوزه نمکه ریک سن دن
«ز دوست دست نداریم، هر چه بادا باد»
بئزیکدیریب، بیزی یوردون، ولی نه ائتمک اولور؟
«که جان زمحنت شیرین کجا بَرَد فرهاد»؟
«ز دست عشق تو «حافظ» نمی برد جان را»
برای قبضِ تو «آرش» فروخت تتبان را!
برجسب : | ايميل: news@.ir | شماره پيامک:000 |
|
نظرات کاربران در "شعر ملمع"