مدیرکل حفاظت محیط‌زیست آذربایجان شرقی گفت: وضعیت دریاچه ارومیه تنها یک بحران محلی نیست بلکه نشانه و زنگ خطری برای آینده زیست‌محیطی کشور و بحران بزرگتری است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بامداد تبریز، محمدحسین حسن زاده در نشست علمی «تاملاتی پیرامون بحران‌های زیست‌محیطی» در تبریز، اظهار کرد: وضعیت دریاچه ارومیه یک مسئله محلی نیست، بلکه بحرانی است که پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و اکولوژیک گسترده‌ای خواهد داشت، امروز اگر پیشگیری، جبران و بازسازی انجام نشود، فردا دیر است.

وی با اشاره به جایگاه ویژه آذربایجان شرقی در کشور، افزود: استان ما در ۲ بعد صنعت و طبیعت از مناطق بی‌همتای ایران بوده و بیش از ۱۰ هزار واحد تولیدی فعال و در کنار آن، زیست‌بوم‌هایی مانند دریاچه ارومیه، جنگل‌های ارسباران، مناطق حفاظت‌شده و زیستگاه‌های ارزشمند جانوری، ثروت‌های حیاتی و بخشی از هویت سرزمینی ما هستند.

حسن‌زاده تاکید کرد: محیط‌زیست ابزار نیست بلکه بستر زندگی ما است و زمین فقط محل سکونت انسان نیست، بلکه خانه میلیون‌ها گونه زنده دیگر است، ما مالک طبیعت نیستیم، امانت‌دار آن هستیم و موظفیم این امانت را سالم به نسل‌های آینده تحویل دهیم.

وی ادامه داد: آلودگی هوا، نابودی تنوع زیستی، بحران آب و تغییر اقلیم نتیجه انتخاب‌های امروز ما است. محیط‌زیست آینه رفتار انسان است؛ اگر طبیعت آسیب ببیند، زندگی انسان آسیب می‌بیند. پایداری به معنای حفظ تعادل میان توسعه و بقای زمین است.

وی با اشاره به آینده دریاچه ارومیه گفت: خشکی این دریاچه، اکوسیستم منطقه را دگرگون می‌کند و پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و حتی مهاجرتی به دنبال دارد. مقابله با این وضعیت نیازمند دانش، برنامه و همکاری بین‌بخشی است.

مدیرکل حفاظت محیط‌زیست آذربایجان شرقی افزود: بحران‌های امروز محصول غفلت‌های دیروز است و اگر همین روند ادامه پیدا کند، فردا دیر خواهد بود بنابراین باید فرهنگ عمومی حفاظت از محیط‌زیست تقویت شود و توسعه با پایداری همراه باشد. احترام به طبیعت، احترام به انسان است.

ابوعلی گلزاری، پژوهشگر محیط‌زیست نیز گفت: ما در تاریک‌ترین دوره محیط‌زیستی تاریخ هستیم. از مدیریت منابع تا بحران پلاستیک، نشانه‌های هشداردهنده جدی است. آخرین نسلی هستیم که فرصت اصلاح داریم.

مقصود فراستخواه، جامعه‌شناس و عضو هیات علمی دانشگاه نیز با تأکید بر اینکه «باید به طبیعت گوش بسپاریم»، اظهار کرد: بحران‌های زیست‌محیطی تنها مسئله‌ای اکولوژیک نیست؛ ریشه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی دارد. انسان باید از تصرف طبیعت به سمت هم‌زیستی خردمندانه حرکت کند.

وی افزود: جهان امروز بیش از هر زمان دیگری از حضور زنان در علم، فرهنگ و پژوهش بهره‌مند شده است. زنان، نگاه لطیف‌تر، مسئولانه‌تر و صلح‌محورتری به طبیعت دارند و این ویژگی‌ها در مدیریت بحران‌های محیط‌زیستی ضروری است.

وی ادامه داد: در بسیاری از جوامع، رهبری جنبش‌های سبز، پویش‌های کاشت درخت، آموزش‌های زیست‌محیطی و مدیریت پسماند توسط زنان انجام می‌شود. هر جایی که زنان فعال‌تر بوده‌اند، شاخص‌های مسئولیت‌پذیری و فرهنگ حفاظت از طبیعت رشد کرده است.

فراستخواه تاکید کرد: برای عبور از بحران، باید فرهنگ محیط‌زیستی ارتقا یابد و این بدون حضور زنان در تصمیم‌گیری‌های علمی، اجتماعی و مدیریتی ممکن نیست. زنانی که حافظان خانواده‌اند، امروز حافظان زمین نیز هستند.

فرهاد دیرنگ، مترجم کتاب «انقلاب زیست‌تقلید» نیز گفت: این کتاب بر این ایده استوار است که بدون نقد ریشه‌های فکری بحران زیست‌محیطی، درمان ممکن نیست. برای عبور از بحران، باید تفکر خود درباره طبیعت را بازسازی کنیم.