مردمانی که تکرار نمی‌شوند

فاطمه شفاِئی- کارشناس روزنامه نگاری

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بامداد تبریز،ایران، سرزمینی پهناور، ایستاده بر فراز تاریخ و تمدنی کهن است. سرزمینی که به واسطه موقعیت خاص جغرافیایی و ژئوپلیتیکی‌اش در ارتباط بین شرق و غرب نقشی اساسی برعهده داشته و از این رو به یکی از کلیدی‌ترین کشورهای منطقه در تجارت بین الملل تبدیل شده است.

ذخایر عالی نفتی و گازی، معادن فلزات قیمتی و سنگ‌های زینتی، در کنار قدمت تاریخی و فرهنگی، از جمله عواملی است که باعث شده نام ایران همواره در صدر محافل مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و ادبی جهان قرار گیرد. و به همین سبب در طول تاریخ بارها شاهد دست درازی دشمنان به این خطه زرخیز بوده‌ایم.

انگلستان در دویست سال گذشته باعث از دست رفتن بخش اعظمی از خاک ایران شده و در کودتای ۱۲۹۹ نقش فعالی داشته است. دخالت‌های آمریکا و انگلیس در کودتای ۲۸ مرداد نیز به وضوح قابل مشاهده است. این دو ابرقدرت پوشالی، حامی دولت‌های خودکامه رضاخان و محمدرضا بوده و پیش از آن نیز در جنگ‌های ایران و روس نقش داشته‌اند. 

بدیهی است آمریکا و انگلیس هرگز به دنبال برقراری امنیت در ایران که قلب تمدن زمین است نبوده و نیستند، چرا که منافع آنها با امنیت ایران تضمین نمی‌شود. قطعا تسلط بر یک کشور ضعیف و تکه تکه شده بسیار راحت‌تر از کنترل کشوری نیرومند و متحد است. به همین دلیل دشمنان با استفاده از  ابزارهای نفوذ و تسلط متنوع خود از جمله تبلیغات رسانه‌ای علیه ایران، به دنبال ایجاد ناامنی در این کشور بوده‌اند.

با تبیین نقش مخرب استعمار و خساراتی که در بیش از دویست سال گذشته بر پیکره میهن عزیزمان وارد کرده، می‌توان نقشه دشمنان در ارائه تصویری صمیمی، بی‌گناه و دلسوز از خود را خنثی کرد.

جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با ادعای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، با همکاری اسرائیل و آمریکا منجر به خسارات بسیاری به پایگاه‌های نظامی و مناطق مسکونی و شهادت بیش از هزار ایرانی شد. پس از وقفه‌ای چند ماهه و در جنگ رمضان، آمریکا و اسرائیل بار دیگر خاک ایران را مورد هجمه نیروهای خود قرار دادند و تاکنون خسارات بسیاری بر جان و مال مردم وارد کرده‌اند. صدالبته ایران با اقتدار از تمامیت ارضی و ملی خود به دفاع برخاسته و پاسخ دندان‌شکنی به تجاوز وحوش آمریکایی – صهیونی داده است.

آمریکا به قول خودش دنبال یکسره کردن کار ایران بود، اکنون آمریکا و اسرائیل می‌دانند که از میان برداشتن ایران کار دشواری است و این کشور و مردمانش قابل مقایسه با سایر کشورها نیستند.

آنچه که آمریکایی‌ها در برجام به دنبال آن بودند این بود که ایران علاوه بر انرژی هسته‌ای، برنامه موشک‌های بالستیک خود را کنار بگذارد چرا که از قدرت موشک‌های بالستیک و دوربرد ایران می‌ترسیدند و می‌دانستند که با وجود این موشک‌ها و توانایی ایران در زمینه پهبادی، نمی‌توانند به ایران حمله کنند.

اما قدرت ایران تنها در بخش نظامی و به موشک‌هایش خلاصه نمی‌شود، قدرت ایران به مردمانش است. ایرانیان مردمان متمدن و دینداری هستند که هر وقت تهدید می‌شوند یا مورد هجمه قرار می‌گیرند گرد هم می‌آیند. آمریکا از این وحدت ترس داشت و می‌دانست که غلبه بر مردم ایران آسان نخواهد بود، به همین دلیل با استفاده از روش‌های مختلف سعی کرد موجب اختلاف و جدایی بین اقشار مختلف مردم و بدبینی آنها نسبت به نظام سیاسی و دولت شود.

تبلیغات مخرب آمریکا و خصوصا اسرائیل غاصب پس از اغتشاشاتی که در ایران رخ داد رو به فزونی گذاشت. آنها با استفاده از ابزارهای رسانه‌ای سعی کردند خود را دلسوز مردم ایران نشان دهند، اما این نیرنگ به سرعت خنثی شد و آن دسته از مردم ایران که فریب شعارهای توخالی دشمنان را خورده بودند به موقع دانستند که دایه‌ای که خود را مهربان‌تر از مادر نشان می‌دهد گرگی است که لباس میش بر تن کرده است.

در هیچ کجای جهان کشوری با چنین تنوع فرهنگی، قومی و زبانی وجود ندارد که مردمانش با دوستی، مهربانی و فارغ از تعصبات کورکورانه کنار هم زندگی کنند.

ترکیب سنت‌های باستانی ایرانی با تعالیم اسلامی، هویتی منحصر به فرد را در این خطه ایجاد کرده‌ است. این میراث فرهنگی، در طول سده‌ها، با تأثیرپذیری از اندیشه‌ها و تجربیات مختلف، شکل گرفته و تکامل یافته است.

زندگی مردم ایران بر پایه صداقت، مهربانی و صبر بنا شده و میهن‌پرستی آنها ریشه تاریخی دارد. وقتی سخن از میهن و آب و خاک ایران باشد عرق ملی به میدان آمده و همه هم‌دل و همزبان نام ایران را فریاد می‌زنند.

مردم ایران در جنگ رمضان بار دیگر شگفتی و عظمت خود را به جهانیان نشان دادند. آنها نه تنها از ترس جنگ پا به فرار نگذاشتند بلکه دلیرانه به میدان آمدند و نقشه دشمنان را بی‌اثر کردند.

مردم نه تنها در عرصه نبرد و مقاومت حضور یافتند بلکه با برپایی رسوم آخر سال و جشن‌های نوروزی، موجب حیرت جهانیان شدند.

تن به زندگی عادی، از فشار روانی جنگ بر خانواده و جامعه کاستند و این امر، واقعا ستودنی است.