«رخت ‏ها را بکنیم»
«آب در یک قدمى جارى‏ست»
ساعتى پیش، هوا «صاف – کمى ابرى» شد،
پنج – شش قطره ‏ىِ باران به فلان جا بارید،
و بلافاصله، سیلاب روان شد در شهر،
و خیابان شد نهر!
آرزو مى ‏کردى
که شود شهرِ تو دایم «آرام»
آرزوى تو برآورده شد آرام آرام،
شهر «آرام» شد، امّا
تو بخوان «اقیانوس»!
حال، «آرام» کجا و «کابوس»؟!
رحمت است این باران!
سیل، آشغالِ خیابان‏ها را مى ‏روبد!
موش‏ها گرچه، درشت‏اند و فراوان، امّا
کلّه ‏ىِ آن همه را سیلِ عظیم
سخت بر سنگِ عدم مى‏ کوبد!
بعد از آن سیل، شود شهر بسى پاک و تمیز
شهردارى دهد آمارِ عملکردِ خود،
و نهد منّتِ بسیار به ما
شهروندانِ عزیز!
نعمت است این باران!
نازنین است این سیل!
هیچکس توىِ خیابان نرود با ماشین،
و نسوزاند در آن گازوئیل و بنزین،
سیل مى‏کاهد از آلودگى شهر بسى،
تا تو هم تازه کنى یک نفسى!
«رخت ‏ها را بکنیم»
«آب در یک قدمى جارى است»
بچّه ‏ىِ شهرى اگر، زود شنا یاد بگیر،
تا نباشى همه جا در کفِ سیلاب، اسیر!