معاون هیات باستان شناسی محوطه گورستان سرند در شهرستان هریس گفت: آثار کشف‌شده در این محل برای انجام آزمایشات گاهنگاری به دانشگاه بلژیک ارسال شده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بامدادتبریز،محمد رحمت پور در گفت وگو با خبرنگار ایرنا، با بیان اینکه تاریخ نگاری محوطه کاوش های باستان شناسی در گورستان تاریخی روستای سرند یکی از مهمترین اقدامات هیات مزبور است، افزود: تمامی حدس و گمان ها با آزمایش قطعات استخوانی و سفالی یافت شده با استفاده از آزمایش کربن ۱۴ که نمونه های آن به دانشگاه بلژیک ارسال شد، را به واقعیات تاریخی نزدیک تر می کند.

به گفته وی جواب آزمایش گاهنگاری دانشگاه بلژیک روی آثار کشف شده گورستان سرند ظرف چند روز آینده در اختیار هیات باستان شناسی قرار می گیرد.

رحمت پور با بیان اینکه در کنار ارسال نمونه آثار  کشف شده به دانشگاه بلژیک، بررسی اسناد تاریخی و مستندات پرونده های ثبتی محدوده های کورد کاوش نیز به انجام می رسد، اظهار داشت: گورستان تاریخی سرند و قلعه تاریخی این روستا بررسی شده که بر اساس شواهد و سفالینه های سطحی، تاریخ گذاری شده بود.

وی تاریخ گذاری بر اساس یافته های حاصل از کاوش و بحث مقایسه آنها با اشیای به دست آمده در منطقه آذربایجان و شمال غرب کشور را از دیگر معیارهای هیات باستان شناسی درباره تاریخ نگاری و گاهنگاری محوطه کاوش گورستان سرند بیان کرد.

رحمت پور با اشاره به اینکه تعداد ۳۶ گور حفاری شده در محوطه کاوش گورستان قدیمی سرند کشف شده است، یادآوری کرد: از این گورها تعداد ۶۲ قطعه ظرف سفالی سالم و نیمه سالم و تعدادی قطعات خرد شده در طیف های خاکستری، نخودی، آجری و قرمز به دست آمده است و تعدادی نیز دارای پوشش گل افزایی بودند که به لحاظ تاریخی قابل قیاس با سفال های عصر آهن ۲ در مناطق شمال غرب ایران می باشد.

وی ادامه داد: همچنین در این محوطه تاریخی تعداد ۶۴ اشیای فلزی که عمدتا” مفرغی و چند قطعه آهنی است به دست آمده و تعداد یازده قطعه اشیای تزئینی از جنس خمیر شیشه، سنگ های تزئینی و استخوانی بودند.

رحمت پور  با بیان اینکه در میان اشیای فلزی کشف شده تعدادی سنجاق سر و چند مورد تصویر حیوانی در سر سنجاق نیز وجود دارد، اضافه کرد: در میان فلزات مفرغی نیز  حلقه ها و گوشواره ها و النگو، تعدادی سوزن مفرغی در ابعاد و اندازه های مختلف و تعداد ۳ قطعه دایره ای شکل در ابعاد مختلف در زیر سر اسکلت ها قرار داشت.

وی درباره نوع معماری گورها، گفت: معماری این گورها به طور عمده از سنگ های قلوه رودخانه ای و به صورت چهارچینه  با ملات در چندین رج متفاوت بوده و جهت گورها نیز به صورت شمالی- جنوبی و شرقی – غربی در اندازه های گوناگون کار شده است.

این باستان شناس قسمت های داخلی گورهای کشف شده را از نوع سنگی تراش داده شده اعلام و اضافه کرد: داخل تعدادی از گورها دارای زاویه مشخص بوده و بعضی از آنها فاقد نظم و ترتیب است که علت اصلی آن آشفتگی دخل و تصرف های انسانی و طبیعی در طول تاریخ می باشد.

رحمت پور یاداوری کرد: تنها در یک مورد گور، یک تابوت سفالی که اسکلت یک نوزاد در آن وجود داشت و فاقد هر گونه اشیا بود، در محوطه کاوش پیدا شده است.

به گفته وی درون تمام گورها با خاک متفاوت اطراف گور، پر شده است.

به گزارش ایرنا، محوطه گورستان تاریخی روستای سرند از توابع شهرستان هریس در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال شرقی تبریز، ۲۰ کیلومتری شمال شهر خواجه و یک کیلومتری شمال روستای دغدغان و حدود ۵۰۰ متری روستای سرند قرار دارد.

این محوطه در جریان احداث بزرگراه خواجه – ورزقان در محدوده روستای سرند هریس و حین حفاری منطقه کشف شد که بلافاصله با مدیریت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی عملیات اجرایی این طرح متوقف و کاوش های باستان شناسی در آن به جریان افتاد.