شعر طنز حمید آرش آزاد

شکر آللاها، یاز گلدی، طبیعت تزه لندی

داغ- داش دا اولان حسن و طراوت تزه لندی

ائل، بیر- بیری نین ائولرینه حمله گتیردی

بایرام گوروشو اولدو، زیارت تزه لندی

آجیل تالانیب، مئیوه لرین باغری سوکولدو

هر بیر ائوه گئتدیکده بو غارت تزه لندی

بدبخت آتانین وار- یوخو بایراملیغا گئتدی

پول سوز- پاراسیز قالدی، مصیبت تزه لندی

بیچاره نی اوغلان دا سویوبدور، کوره کن ده

هم قیزلا گلین گلدی، رقابت تزه لندی

دوست- آشنا قوجاقلاشدی، اوپوش یاغدی یاغیش تک

اوزلرده ماتیک رنگی، رطوبت تزه لندی

ارزش له اصول، اولدولار البته رعایت

اخلاق قورونوب، هم ده کی سنت تزه لندی

سیزده گونونه آد قویولوب “روز طبیعت”

ائل بس کی زیبیل توکدو، طبیعت تزه لندی

چول لرده، چمن لرده دویون لندی گویه رتی

ار تاپماغا بیر دفعه ده نیت تزه لندی

اوچ- دورد آغاجا ووردو دویون ائوده قالان قیز

ووردوقجادا، قلبینده کی حسرت تزه لندی

بعضاً ده چالیب- اویناماغا قالخدی اوشاقلار

باخجاق، قوجا کونلونده ده رغبت تزه لندی

آنجاق یادینا دوشدو، دئمیشلرکی: “یاغار قار…”

دوشجک یادا قار، سینه ده وحشت تزه لندی

تک باشچی لارین سازلارینا اوینادی “آرش”

بئل آرتروزا دوشدو، اذیت تزه لندی