امروز خورشید بی‌رحم تابستان، گویی برای تماشای این سوگ، با تمام توان بر دامن شهر می‌تابد. گرمای طاقت‌فرسا و تابش سوزان خورشید، بر پیکر خیل عظیم جمعیت سیاه‌پوش نشسته است؛ اما این گرما، حتی نمی‌تواند شعله‌ آتش دل‌های سوخته را فرو بنشاند.

به گزارش خبرنگار ایرنا، خیابان‌های منتهی به مسیر تشییع، نه صرفاً یک معبر شهری، که گذرگاهی برای تجدید عهد با آرمانی است که با خون رهبر شهید، دوباره متولد شده است. در هر گوشه از این جمعیت، انسانی را می‌بینی که انگار پاره‌ای از جانش را از دست داده است؛ چرا که برای این مردم، او تنها یک رهبر نبود، «پدر» بود.

تصاویری از جنس ماتم و غیرت

در میان ازدحام جمعیت، جلوه‌هایی از سوگواری آیینی به چشم می‌خورد؛ زنان و مردانی که به نشانه داغی بزرگ، سر و صورت خود را به گل آغشته‌اند و مردان غیور بختیاری که با لباس‌های اصیل خود، چوغا بر تن و دبیت به پا، در صف اول ارادت ایستاده‌اند.

در این میان، مردی در حال نصب کردن پوستری از عکس رهبر شهید بر تنه درختی است که به‌تازگی جوانه زده است، گویی می‌خواهد با تمام وجودش بگوید این درخت تنومند اسلام دوباره از نو جوانه خواهد زد و آقا با شهادت خود دوباره جاودانه شده است.

حس غریب یتیمی

خانم بابایی که بر روی یکی از نیمکت‌های کنار پیاده‌رو خیابان انقلاب نشسته، نه رنگ به رخسار دارد و نه نایی برای حرف زدن. جرعه‌ای آب می‌نوشد و کمی هم بر صورت می‌پاشد بعد در حالی که پایش را ماساژ می‌دهد می‌گوید: سیاتیک کمرم گرفته، دیگر نمی‌توانم راه برم، به عشق دیدن آقا آمده‌ام. در حالی که بغض راه گلویش را می‌بندد به سختی می‌گوید، امیدمان رفت هر چند آقا مجتبی هست. بغضش می‌ترکد و با صدای هق‌هق صورتش از اشک خیس می‌شود.

کمی آن‌سوتر دختری که قاب عکس رهبر را با گل مزین کرده است. می‌گوید: با یک دنیا عشق این قاب را درست کردم؛ هنوز رفتن پدر امت را باور ندارم، ای کاش تمام اینها فقط یک خواب بود، یتیمی حس غریبی است.

لیلا طاهری یکی دیگر از بانوان شرکت‌کننده در مراسم هم با بغض می‌گوید: بسیار اندوهگینم و با دلی شکسته برای آخرین دیدار با پدرم آمده‌ام. آقا رفت، تاج سرمان رفت، همه کسِ ما رفت. او با گریه ادامه می‌دهد: این سه روز برای ما بسیار سخت گذشت.

زهرا هم با صدایی لرزان می‌گوید: چی بگم؟ آدم پدرش شهید بشه چه حسی داره؟ امیدوارم بتوانیم راهشان را ادامه دهیم.

تلاش‌های بی‌ثمر برای آخرین دیدار

صحنه‌های جانسوز این وداع، تنها در ازدحام جمعیت خلاصه نمی‌شود؛ بسیاری با وجود دردهای جسمی، تنها به عشق دیدن یار آمده‌اند. زنی با قامتی خمیده که به سختی راه می‌رفت، با چشمانی اشک‌بار می‌گوید: با اینکه پاهایم دیگر توان راه رفتن نداشت، به سختی خودم را رساندم، اما سیل جمعیت به حدی بود که حتی نتوانستم تابوت آقا را برای لحظه‌ای ببینم.

خانم آقا فتوحی مادر شهیدی که بر روی ویلچر نشسته با همان لهجه شیرین اما اندوهگین می‌گوید: از همدان همراه دختر و پسرم برای شرکت در مراسم تشییع و دیدن رهبر به تهران آمده‌ایم اما سعادت دیدار نصیبمان نشد. امید داریم که اسلام و ایران پیروز و آمریکا و اسرائیل نابود شوند اما همه بدانند که ما انتقام آقا را خواهیم گرفت.

دختر این مادر شهید هم در حالی که گرمای سوزان و خستگی پیمودن کیلومترها راه در چشمانش موج می‌زند، با بغض می‌گوید: در این گرمای طاقت‌فرسا آمدیم تا آقا را ببینیم، اما نشد.

در میان این خیل عزادار، زنانی کفن‌پوش حضور دارند که گویی خود را برای جان‌فشانی دوباره آماده کرده‌اند. خانم باقری که یک روز در راه بوده تا از شیراز به این میعادگاه برسد، می‌گوید: آمدم حداقل یک قدم برای اسلام بردارم و با رهبر جدید بیعت کنم.

یکی دیگر از شرکت‌کنندگان در آیین تشییع رهبر شهید نیز با نگاهی که فراتر از اندوه امروز است، می‌گوید: ما از پای نمی‌ایستیم، راه رهبر را ادامه می‌دهیم تا انتقام پدرمان گرفته شود.

امروز، در این مسیر پر از اندوه، مردم نه تنها برای تشییع یک رهبر، که برای وداع با «پدر» آمده‌اند؛ پدری که رفتنش، داغی بی‌انتها بر دل‌ها نشاند، اما بذری از غیرت و انتقام را در قلب‌های این ملت کاشت که تا پیروزی نهایی، سبز و استوار باقی بمانند.

به گزارش ایرنا، در حالی که تهران وارد مذاکرات جدی با واشنگتن شده بود، بامداد ۹ اسفند ۱۴۰۴، ‌حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی و جمعی از خانواده ایشان در پی حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به شهادت رسیدند.

رخدادی که به‌ سرعت به مهم‌ترین خبر ایران و منطقه تبدیل شد و واکنش‌های گسترده‌ای در عرصه داخلی و بین‌المللی به دنبال داشت. ساعاتی پس از انتشار خبر، نهادهای رسمی جمهوری اسلامی ایران با انتشار اطلاعیه‌های جداگانه، شهادت رهبر انقلاب را تایید کردند و در پی آن، دولت با اعلام عزای عمومی، برنامه‌های ویژه‌ای برای برگزاری آیین‌های عزاداری، بزرگداشت و پاسداشت یاد و خاطره ایشان تدارک دید.

این رویداد، با توجه به جایگاه رهبر انقلاب در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی ایران، نقطه عطفی در تحولات سیاسی و امنیتی کشور و منطقه به شمار می‌رود و بازتاب گسترده‌ای در مواضع دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و رسانه‌های جهان داشت.

مراسم وداع، تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و اعضای خانواده ایشان؛ مصباح‌الهدی باقری‌کنی، سیده‌بشری حسینی خامنه‌ای، زهرا حدادعادل و زهرا محمدی گلپایگانی ۱۳ تا ۱۸ تیرماه برگزار می‌شود. مراسم وداع سران سه قوه و جمعی از مسئولان نظام و سران کشورهای مختلف ۱۲ تیرماه در مصلای امام خمینی (ره) تهران برگزار شد.

روزهای شنبه و یکشنبه (۱۳ و ۱۴ تیرماه) مصادف با نوزدهم و بیستم ماه محرم، مراسم وداع با پیکر مطهر در مصلای امام خمینی (ره) تهران، روز دوشنبه (۱۵ تیرماه) مصادف با بیست‌ویکم ماه محرم؛ مراسم تشییع در تهران. روز سه‌شنبه (۱۶ تیرماه) مصادف با بیست‌ودوم ماه محرم؛ مراسم تشییع در شهر قم است.

همچنین مراسم وداع و تشییع رهبر شهید انقلاب روز چهارشنبه (۱۷ تیرماه) در شهرهای نجف و کربلا و روز پنجشنبه (۱۸ تیرماه) مصادف با بیست‌چهارم ماه محرم و شب شهادت امام سجاد (ع)، مراسم تشییع در مشهد مقدس و تدفین در حرم امام‌ رضا (ع) برگزار می‌شود.