بیر ناز بالاسان، گول‌کیمی گؤیچه‌ک، آیدا
هئچ گول اوْلاماز گؤزه‌ل سنین‌ تک، آیدا
یاز تک بزه‌دین پاییزدا سن دونیامیزی
اوْلسون بو دوْغوم گونون مبارک، آیدا
***
گول‌لر اوْلاماز سن‌کیمی الوان، آی قیز
تانری سنی ائتمیش بیزه احسان، آی قیز
باش‌دان- آیاغا، حوری- مَلَک‌سن، سؤز یوْخ
اخلاق‌دا شولوق، بیر آز دا شیطان، آی قیز
***
گلمیشدی ایگیرمی آلتی‌گون «آذر»‌دن
بیر پای‌دا بیزه وئریلدی خوْش اختردن
بیر کؤرپه مارال گلدی‌کی، نازلی باخیشی
اوْلموش بیز اوچون دگرلی مین گؤوهردن
***
سن، نازلی مارال‌سان، قوزو جئیران، آیدا
هر خوْش گولوشون دردلره درمان، آیدا
گلدیکده، بیزه باغیشلاییبسان یئنی جان
تایسیز بالاسان، جان سنه قوربان، آیدا
***
«سوْلماز» باغینا، گؤزه‌ل گول اوْلدون، گؤزه‌لیم
«رامین» حیاتیندا سونبول اوْلدون، گؤزه‌لیم
شن نغمه، شیرین سؤزه دیل آچدین، آیدا
خوْش ماهنی‌لی- سؤزلو، بولبول اوْلدون، گؤزه‌لیم
***
هر بیر گولوشون، گول یارادیر مین خوْنچا
جنّت‌ده‌ده یوْخ‌دو سن گؤزه‌ل تک غوْنچا
شادلیق گونو، شن بایرامیمیزدیر، آیدا
اوْینا، بیزه روح باغیشلا، آی شیطانچا
***
«فخری» حیاتیندا، پارلادین اوْلدوز تک
«آرش» کامینی دادلی ائدیبسن دوز تک
آذر آیی‌نی، مین اوچ‌ یوز هشتاد ایکی‌دن
بایرام ائده‌رک، خوْش بزه‌دین نؤوروز تک

واسه تولد آیدا

آمدی، هستیِ ما را چون گلستان کردی
خانه را غرقِ گل و لاله و ریحان کردی
چه صفایی به دل و رویِ تو بود، ای گل ناز
که جهان را بَدَل از روضه‌ی رضوان کردی؟
از تو شد بیست و ششِ آذر ما چون نوروز
آمدی، فصل خزان را چو بهاران کردی
مایه‌ی «فخری» و نازی تو به دنیا، «آیدا»
کارِ صد اختر و خورشید درخشان کردی
جان به قربان تو، ای غنچه‌ی زیبا، گل ناز
که چو عید آمدی و خانه چراغان کردی
آیدا جان!
گفته‌اند که «با یک گل، بهار نمی‌شود»، ولی اگر آن یک گل به زیبایی و صفای تو باشد، هزاران بهار با خود می‌آورد.
ما این را دیده و از دل و جان، باور کرده‌ایم.
تو آن یگانه گلی که ماه آذر را به فروردین ماه مبدل ساختی و آن خورشید بی‌همتایی که از پاییز، نوبهاری جاودانه آفریدی.
بیست و ششم آذر ماه، پانزدهمین سالگرد بر دمیدن آفتابی هستی‌بخش و فرشته‌ای بهشت آفرین چون تو، بر خود و مادر و پدر گرامی‌ات و به همه‌ی ما فرخنده باد
ازطرف خانواده های فخری و آرش آزاد