مرحوم اوستاد آرش آزادین حزن آور وفاتیندان اوزاقلاشدیقجا اونون بوش یئری گؤزه ده ییر. اونون جمعیتدن غایب اولماسی ایران ادبیاتینا بالعموم و آذربایجان مدنیّتینه بالخصوص فاجعه لی حادثه گؤرونور. او طبیعی، متین، قلمی اؤتگون و دیلی شیرین بیر ادیب بی نظیر ایدی. اونون کتابلاری آرتیق شوق و هوس ایله اوخونور.
شاعیر باجاریقلا ملّتیمیزین هر بیر صینفینه دایر بیت لر یازیب، هر دائره نین عیب و قصورلارینی استهزا و کنایه طریقینجه ظریفانه ایما و اشاره لر له گؤستریر.
اوْ کسکی دلاّل اوْلوب، مخلوقون جیبین سوْیدو
بوجور زماندا، بئله یئرده ایده آلدیر لاپ
سالین بیر آزجا اوزهرلیککی، دگمهسین گؤز- مؤز
باخین بو موفتهخورون قارنینا، خارالدیر لاپ
سحر گئدیر سوْلا، آخشام دؤنوب، اوْلور ساغچی
دوْداقدا زورنادیر، آلسان اله، قاوالدیر لاپ
بو تولکو، دایمی قورد تک دومانلیق آختاریری
اوْلاندا اوْرتا شولوق، سئودیگی مجالدیر لاپ
بیرآزدا انتقاد ائتسهم، یاخار منه بهتان
دئیهر: «لاییک، سکولار، همده لیبرالدیر لاپ»
آرش آزاد ایران آذربایجان چاغداش ساتیرا شعرینین چوخ مقتدیر و خوش طبع شاعیرلریندن بیریسی دیر. شاعرین شعرلری هله جوان واختلاردان مستعار امضالارلا موختلیف نشریاتدا درج اولونوب، اوخوجولاری بیر طرفدن گولدوروب، او بیری یاندان آغلادیبدی. شاعرین قلمه آلدیغی سؤزلر آچیق و ساده آنا دیلینده، معیشتیمیزین عینینی گؤستردیگینه گؤره ازبر اولوندی.
دؤرد ساعتدیر یاغیر قار
آغاریبدیر دام- دیوار
هواشناسی دئییر:
گؤیده آزجا بولوت وار»!
بعضی آغالار بویوروللار کی دونیا بئش گوندور، بئشی دا قارا. بئش گونلوک عؤموردن اؤتری بو فانی دونیادا سعی و تلاش ائتمه یین، مال و دولت شوقینه دوشمه یین، وقتوزو بیهوده چوریتمه یین. کیشی گرک آخرتی اوچون چالیشسین. اورا اوچون سرمایه قازانسین. اما بونو دیینلر اؤزلری آزا قانع اولمورلار.
مخارج آتلی، آیلیقلار پیاده، یوْل یوْخوش، یاران
بو اوضاعین بیانیندا قالیب عاجز بوتون دیللر
بو خرجین عُهدهسیندن هئچ گَلَنمز یُوخسول- اَیلیقچی
مگر دیمدیکلریندن یاغدیرا مینلیک،ابابیللر
تعجب ائتمه گر من سالمیرام سس، ائتمیرم ناله
منیم بختیم ائله یاتمیش، اوْیالدانماز صرافیللر
حقیقی شاعیر اؤز زمانه سینین آیناسیدیر. شاعیر قایالاردان و دره لردن گلن عکس صدا منزیله سینده دیر. نئجه کی، حیوانین باغیرتیسینا، گؤیون گورولتوسونا و چوبانین اوجا آواز ایله بایاتی چاغیرتیسینا عکس صدا جواب وئریب، هر بیر صوتی عینی ایله تکرار ائدیر، همچنین حقیقی شاعیر شاعیر دخی اؤز جماعتینین هر قیسیم صداسینا، خواه صدا سوزناک، ناله و فریاد اولسون و خواه فرح انگیز، بشاشت و شادیانالیق سسی اولسون، گرکدیر عینی ایله جواب وئره؛ اؤز سسینی میللتین سسینه قوشوب، اونون غیرت و تغصب دامارانینی حرکته گتیره. تأثیرلی کلامی ایله اونو غفلتدن بیدار ائدیب، ترقی و معاریف سمتینه جرئت و جسارت ایله دعوت ائده. اما هر کلامین تأثیری اوواخت درست و طبیعی اولار کی، اونون منبعی شاعیرین اوره یی و ضمیری صاف اولا.
عشقیم وارایدی شادلیق ائدهم، چوْخ دئییب- گولم
آنجاقکی هر زمان غم اوْلوب سیرداشیم منیم
قونداق- بلهکده «اینقه» دئیهن گوندن، ایندییه
بوْش ادّعالی باشلارا دوشموش داشیم منیم
ناصح دئییبکی، تیترهدر افلاکی ریشهدن
دیلده- دوْداقدا گزسه «نیناش- ناش- ناش»- یم منیم
ائللر سئویرکی طنز قوْشام هرگون- هر زمان
خدمتده خلقه، اوْلماسین هئچ چاش- باشیم منیم
یالتاق مدیحهچی قوْی آلا سکّه- جایزه
چوْخ پاک محبّت ائلدن اوْلوب پاداشیم منیم
آرش آزادین مختلیف ژانرلاردا یازمیش اولدغو اثرلر آراسیندا جانلی دیلده یازیلمیش تضمین لری او قدر حیاتین، حقیقی چهره سین گؤستریبدیر کی بیر تابلو کیمی اوخوجونون قارشیسیندا نومایشه قویولور.
بو ایل قار آلتدادا قالسا بیزیم بو عید سعید
«رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید»
ائوین کرایهسینی گؤرمور آیلیغیم، دئییرهم:
«وظیفه گر برسد، مصرفش گل است و نبید»!
یقینکی، بیزکیمی بیر کارمندایمیش، پولسوز
«هر آن که سیبِ زنخدانِ شاهدی نگزید»
«شراب نوش کن و جامِ زر به «حافظ» بخش»
بئله کرامتی، «آرش» ائدهر کاغیذلارا نقش
هشتادینجی ایللرده تبریز ادبی انجمنینین تاریخینده ان ثمره لی و ان خوشبخت بیر دور اولموشدور. مرحوم اوستاد عزیز دولت آبادی، مرحوم اوستاد یحیی شیدا، مرحوم اوستاد محمد عابد، مرحوم اوستاد مجید صباغ زاده ( یالقیز)، مرحوم اوستاد آرش آزاد ایندی کی حال حیاتدا اولان اوستاد نظمی، اوستاد کریمی مراغه ای، اوستا محمد حسین طهماسب ( شهرک) کی الله دان اوزون عومور بونلارا ایسته ییریک، مجلیسین بزگی اولموشلار. بونلار هیچ بیری او بیریسین عوض ائتمه ییب. هر اوستادین اؤزونون خصوصی بیر دادی – دوزی واریدی.
مدرن ساتیریک شعرده اوستاد آرش آزاد عوضسیز بیر شاعیر ایدی کی هله ده یئری ادبیاتیمیزدا دولماییب. شعریمیزده تبریز مکتبینین بؤیوک داوامچیسی یئنه ده نفس چکیر و چکماقدا اولاجاقدیر. خیردا موضوع لاری گوجلو شعرده هم تورکی و هم فارسی دیلده یئتیریب باشا چاتدیرماق بیر صنعت کی آرش دن باشقا هیچ کسین ایشی ده ییر.
باز هوش و خرد خویش به سویی زدهایم
آنچنان منگ، که انگار سبویی زدهایم
عید میآید و ما با هدف شیک شدن
بر تن خشتک خود باز رفویی زدهایم
شد نشیمنگه ما باز شبیه عینک
چون به شلوار، رفوی دوقلویی زدهایم
شعر ما تا که شود یک غزل عرفانی
توی هر مصرع آن هایی و هویی زدهایم
شاعیر عمرونون آخیری زامانیندا حق و دوغرولوغون بو پوچ دونیادا محو و نابود اولماسینی کمال تأسفوفله اظهار ائدیب، بئله یامان دورانین باشا چاتماسینی آرزو ائدیب. “بو تولکو، دایمی قورد تک دومانلیق آختاریری” و “کاش بعضیلرین حربهسی، تک زر- زوْر اوْلایدی اوْندان داها چوْخ قوْرخمالی، تزویر- ریالار وار” داها بئله بیر ولایتده دوغرولوق قالا بیلر؟ و بئله دورانین آباد اولماسینین ایمکانی وار؟ شاعیر اؤزو دخی دونیا زنداگانلیغیندان بیزار اولوب، اوندا آرتیق یاشاماغی ایسته میر. ”
(آرش) از بهر تو و عشاق پیری مثل تونیست آغوشی مناسب تر ز گودال مزار”.
برجسب : | ايميل: news@.ir | شماره پيامک:000 |
|