پیشاپیش- ضمن تهنیت به شصتمین سالگرد تولد استاد آرش، امیدوارم که شاهد صد و بیستمین سالگرد آن جناب باشم.

نباید از نظر دور داشت که شاعران طنزپرداز از شاعرانی هستند دردآشنا، که تمام مشکلات بشری را امروز در قالب طنز به تصویر می‌کشند و حرف‌هایشان تنها به خاطر دل خودشان نیست که همیشه در بند سر زلف بوده و نوحه‌سرایی کنند، بلکه ایشان همواره همدرد و غمخوار همنوعان محروم و ستمدیده خود بوده و حتی در آن سوی مرزها از گرسنگان آفریقا هم غافل نیستند و می‌گویند:

بشکنی ای قلم، ای دست، اگر پیچی از خدمت محرومان سر

و این عزیزان به اندازه‌ای رئوف و مهربان هستند که به حیوانات هم عشق می‌ورزند، چون عشق را جوهر و دلیل هستی می‌دانند و معتقدند عشق به کائنات، عشق به خدا است.

در رأس این هومانیست‌ها، استاد آرش برقرار است که الحق آنچه خوبان همه دارند ایشان تنها دارد.

فرهیخته‌ای بافرهنگ، ژورنالیستی شایسته و نویسنده و مترجمی توانا، علی‌الخصوص شاعری دواللسانین که به هر دو زبان پارسی و آذری تسلط کامل دارند و بدون تعارف فرقی که با دیگر طنزپردازان دارند و باب میل بنده‌ی حقیر هم می‌باشد این است که ایشان توجه خاصی به جنبه‌های ادبی شعر دارند که این خیلی مهم است. از طرف دیگر مسایل سیاسی روز، به طوری که در روزنامه‌ها هر روز مطرح می‌شود، به غیر از اشعار عرفانی و عشقی و اجتماعی، در اشعار آرش این روش جاریست.

حافظ‌شناسان معتقدند که حافظ شاعری آسمانی بوده و شاعران زمینی نمی‌توانند نظیره‌ای، استقبالی و تضمینی به شعر حافظ داشته باشند اما در صحفه ۷۱ دیوان آرش شعری به نام «ماه مجلس» در بحر مبحث پاسخی است به حافظ‌شناسان:

ماه مجلس

«ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد»

طریق اهل سیاست گزید و سائس شد

اگر چه اهل سواد و کتاب و درس نبود

«به غمزه، مسئله آموز صد مدرس شد»

سواد او در ازل، شش کلاس بیش نبود

دو سال بعد ولی ناگهان مهندس شد

به جای واژه «نه» یک زمان «Neto» می‌گفت

زمان گذشت و به تدریج «بعله»‌اش «Yes» شد

در آن زمان که حمایت زمفلسان مُد بود

وکیل ما، به تظاهر، شبیه مفلس شد

سپس که نوبت سرمایه گشت و پول و پله

همین جناب، دو صد بانک را مؤسس شد

به حزب باد چو پیوست هی ترقی کرد

تمام عمر، به میدان بخت فارس شد

به دور سوم مجلس، شعار او چپ بود

ولیک، راست‌ترین مرد دور خامس شد

سه دوره هم دل و هم راز بود با «چپ» ها

دو دوره نیز بر اصحاب «راست» مونس شد

گهی جناح و گهی خط خویش کرد عوض

گهی طلا و گهی آهن و گهی مس شد

خلاصه، شد موتورش، بنز و کلبه‌اش، ویلا

چه جای، قافیه؟ باز هم وکیل مخلص شد!

در خاتمه از خصوصیات والای آرش که قابل تقدیر و تأمل است شاعر سیم و رز نبوده

و هرگز نگفته است: اگر مادر شاه بانو بُدی مرا سیم و زر تا به زانو بُدی (فردوسی)

یا: بدین شعر تر و شیرین زشاهنشه عجب دارم که سر تا پای حافظ را چرا در زر نمی‌گیرد

با تقدیم احترام حمید سخامهر