مفهوم سازمانی «روابط‌عمومی» در کشور ما از دیرباز، محدود به فعالیت‌های خاص دستگاه‌های اجرایی بوده و کارکرد چندانی در ارتباط با طیف‌های مختلف سنی و اقشار اجتماعی نداشته‌است.

با گسترش رسانه‌های جمعی و توسعه اطلاع‌رسانی، نقش روابط‌عمومی نیز برجسته شد. این نقش ویژه از حیث کمی و کیفی، تفاوت‌های ماهوی با سال‌های نه‌چندان‌دور دارد. نخست این‌که تحولات ارتباطی سالیان اخیر، موجب شده روابط‌عمومی، شانه‌به‌شانه فعالیت‌های خبری حرکت کرده و به یک ضرورت آنلاین و مستمر تبدیل شود. روابط‌عمومی‌ اگر خود را در قالب کلیشه‌های اداری، معطوف به ساعات محدود کند، مجموعه منفعلی است که عملاً از کارکرد اطلاعاتی خود فاصله گرفته‌است. دوم این‌که هم‌پوشانی رویدادهای شهری به قدری افزایش یافته که این نهاد نمی‌تواند وظایف خود را مستقل از نقش سایر مجموعه‌های خدمت‌رسان پیگیری کند. به بیان دیگر، با افزایش سطح مطالبات رسانه‌ای شهروندان، ضرورت تعامل و هم‌افزایی دستگاه‌های مختلف اجرایی نیز افزایش یافته‌ وهمین امر ایجاب می‌کند که روابط‌عمومی هر مجموعه، وظایف خود را در عرصه گسترده‌تری پیگیری کنند. چه بسا بی‌توجهی به این ضرورت، زمینه بروز و ظهور اطلاع‌رسانی‌های پراکنده و نادرست و حتی شایعات و حواشی را در فضای فرهنگی جامعه فراهم نماید.
نکته مهمی که باید در این فرصت، باید مورد تاکید قرار دهم، این است که معتقدم علی‌رغم تحولات رسانه‌ای و توسعه خیره‌کننده رسانه‌های دیجیتال، «روابط‌عمومی» در عین پویایی و استمرار خبری، باید اصالت خود را حفظ کرده و رویدادهای مختلف شهری را از دیدگاه سازمانی و تخصصی خود، تحلیل کند. متاسفانه در سال‌های اخیر، شاهد بوده‌ایم برخی سازمان‌ها و دستگاه‌های مجری، تحولات اطلاع‌رسانی خود را در وهله نخست، متوجه تغییرعنوان سازمانی «روابط‌عمومی» کرده‌اند. این در صورتی است که جایگاه ویژه روابط‌عمومی در بخش‌های اقتصادی فرهنگی و به خصوص در حوزه برندسازی خروجی‌ها، چنان برجسته است که امروزه بخش مهمی از منابع گروه‌های مختلف تجاری، صرف تقویت حوزه‌های آموزشی روابط‌عمومی و افزایش ضریب نفوذ آن در جامعه می‌شود.
شهر، یک مجموعه پویا و به شدت متحرک است که هر ساعت از آن نیازمند رسیدگی و نظارت است. از این حیث، شهرداری به عنوان متولی اصلی برنامه‌های خدماتی شهر، تنها دستگاه خدمتگزار است که اولاً، فعالیت‌ بی‌وقفه و شبانه‌روزی، ویژگی اصلی آن است؛ ثانیاً، فعالیت‌های آن در معرض ارزیابی مداوم شهروندان است؛ ثالثاً، هر بخش از آن محل پوشش خبری و تحلیل رسانه‌ای است. همین امر موجب می‌شود حوزه روابط‌عمومی در شهرداری‌های کشور، نقش بسیار حساس، دشوار و پیچیده‌ای داشته باشد. کلان‌شهر تبریز به عنوان یکی از شهرهای پیشتاز در شاخص‌‌های عمرانی، فرهنگی و بین‌المللی، این نقش را در بستر متفاوتی مورد توجه قرار داده است. بستری که ویژگی نخست آن تلاش مجدّانه همکارانم در روابط‌عمومی مناطق، سازمان‌ها و شرکت‌های تابعه شهرداری تبریز است. دست گرم تک‌تک این عزیزان را می فشارم و حتم دارم، مسیر بالنده شهر، با تداوم برنامه‌های محتوایی روابط‌عمومی، افق‌های روشن‌تری پیش‌رو خواهد داشت.
همچنین لازم می‌دانم از اصحاب مختلف رسانه و فرهنگ، به عنوان بازوی اطلاع‌رسانی شهرداری تبریز قدردانی کنم. پل مستحکمی که عزیزان مطبوعات، خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های خبری ملی و محلی، بین شهر و شهروندان ایجاد کرده‌‌اند، سرمایه ارزشمند روابط‌عمومی در مدیریت شهری تبریز است.
فرا رسیدن ۲۷ اردیبهشت روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی را به عموم فعالان ارتباطی و روابط‌عمومی تبریک گفته و یاد اساتید و پیشکسوتان این عرصه خطیر را که عمری، توان خود را در پشت‌صحنه خدمت، صرف روشنگری شهر و کشورمان کرده‌اند، گرامی‌ می‌دارم.

————————————————-

میراعتماد عمادی

مدیرکل روابط عمومی و بین‌الملل شهرداری تبریز