این شعر طنز، سروده حسن شاه رجب است.

لازم به بیان نیست، که پیداست شریف است / دارای کت و پیرهن و ساعت و کیف است!

کی گفته که این آدم پرزور ضعیف است؟ / او که همه را یک تنه در رینگ حریف است

 این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

کارآمد و باتجربه و پخته‌ترین است / گم کرده میدان سیاسات همین است

با شخصیت و باادب و خوب و وزین است / اینها همه‌اش هیچ! نظیف است و عفیف است

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

شادابی و سرزندگی‌اش نیک عیان است / «چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است؟»

انگار پسرخاله کفاشچیان است! / چون مثل وی انگار زمین‌گیر طلیفه‌ست

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

در خاطرش ایام هدر شب شده دارد / معشوق گرفتار تبِ تب شده دارد

حمّام قوانین مصوب شده دارد / صابون به تنش خورده و جوینده لیف است

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

شاید بشود جان به لب او برسانیم / شاید بشود خاک رسش را بکشانیم

شاید بشود تحت فشارش بچلانیم / اما مگر او درخور اقدام سخیف است؟

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

سرباز وطن را که خدا خیر دهادش / باشد که شود تیزتر از تیز مدادش!

نابود شود هر که بکوشد به عنادش / این دیگر از آن بی‌وطنی‌های کثیف است

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

هشیاری او مایه‌ خوشحالی خلق است / او باعث این حال خوش و عالی خلق است

کارش سبب منفعت مالی خلق است / می‌لطفد و می‌گویدش انجام وظیفه‌ست

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است

کاری که بنا شد به توافق برسانیم / باید به همه همّت خود را بنشانیم!

ما متحد و همدل و همفکر و زبانیم / از همدلی ماست که اوضاع ردیف است

این مرد ضخیم است، نگویید ظریف است